Het Nederlandse Rode Kruis

“Net na de oorlog heeft het Rode Kruis ervoor gezorgd dat mijn vader en ik herenigd werden. Mijn vader was gewond geraakt en werd verpleegd in Duitsland. Zelf verbleef ik als jochie van 15 in Amsterdam. Mijn vader dacht dat ik door de geallieerde bombardementen op de Fokker-vliegtuigfabrieken in Amsterdam-Noord niet meer leefde. Toen heeft het Rode Kruis alles op alles gezet om mij te vinden. Dat was lastig, maar ik ben ze er tot op de dag van vandaag dankbaar voor dat het lukte. Het Rode Kruis heeft daarmee een speciaal plekje in mijn hart ingenomen”, zegt de 91-jarige Henk Punt uit Vianen.

De bijzondere ervaring van toen was voor Henk de reden om sinds een aantal jaren structureel te doneren aan het Rode Kruis. “Ze deden destijds goed werk en nog steeds. Als er ergens geholpen moet worden waar ook ter wereld is het Rode Kruis er vaak als eerste bij. Ze staan klaar voor mensen in nood. Of het nu dicht bij huis is of ver weg. Dat spreekt mij aan. Het is belangrijk dat zij hun werk kunnen voortzetten. Daarom geef ik structureel en heb ik laten vastleggen dat het Rode Kruis na mijn dood een substantieel bedrag ontvangt en mijn executeur is. Als alleenstaande weduwnaar heb ik deze keuze bewust gemaakt; dat geeft mij een gerust en goed gevoel.”

“Mijn tante Gré de Groot-Bolhuis groeide op in armoede. Maar ze was een doorzetter en volgde een kappersopleiding en opleidingen tot gezinsverzorgster en verpleegster. In haar werk zag ze veel schrijnende gevallen. Ze droeg onder andere het Rode Kruis een warm hart toe. We zijn er als familie trots op dat onze tante haar erfenis voor een gedeelte aan het Rode Kruis heeft gegeven. Zij was tijdens haar leven ook altijd zeer begaan met mensen in noodsituaties en wij vinden het een mooie gedachte dat zij na haar overlijden nog steeds bijdraagt aan het verzachten van menselijk leed wereldwijd. Wij hopen dat zij meer mensen mag inspireren om hetzelfde te doen.”

“Ik heb niet zoveel na te laten en ik heb ook kinderen. Toch wil ik graag iets voor het Rode Kruis doen.” 

“Mijn kinderen komen natuurlijk in de eerste plaats, dus die zijn mijn erfgenamen. Maar ik heb ook een legaat van € 1.000 voor het Rode Kruis in mijn testament opgenomen. In mijn testament zien mijn kinderen dat zij het belangrijkst voor mij zijn, maar dat ik ook het Rode Kruis niet ben vergeten.”